به كارگيري فناوري نانو در محيط زيست؛ آري يا نه ؟
نانوتكنولوژي بعنوان يك فنا وري كاربردي در دهههاي اخير مورد توجه قرار گرفته است. كاربرد اين فناوري در حوزه هاي مختلف، متفاوت است. اين فناوري با توليد محصولات متنوع در بخش هاي شيمي، انرژي و محيط زيست كاربرد فراواني دارد. البته قبل از استفاده از محصولات اين فناوري در محيط زيست، لازم است ارزيابي دقيقي از تأثيرات مثبت و منفي كاربردآنها بر محيط زيست صورت گيرد. در مطلب زير به برخي جنبههاي مثبت و منفي استفاده از فناوري نانو در محيط زيست پرداخته شده است.

فناوري نانو از همگرايي علوم فيزيك، شيمي و زيست شناسي به وجود آمده است. نانو داراي ريشه يوناني ميباشد. اين فنا وري توانايي كار در سطح اتم و ايجاد ساختارهايي كه نظم مولكولي كاملاً جديدي دارند را فراهم مي آورد. ماده اصلاح شده در مقياس نانو، خصوصيات جديد و مفيدي را دارا ميگردد كه قبلاً در آن مشاهده نميشد.
بسياري از متخصصان، محققان، مهندسان و دانشمندان علوم اجتماعي و سياستمداران معتقدند كه فناوري نانو موجب تغييرات مهمي در جامعه ميشود و اين تغييرات ميتواند به اهميت تغييرات حاصل از ساخت كامپيوتر ارزيابي شوند. فناوري نانو اين امكان را ايجاد ميكند كه مواد جديدي توليد كنيم، موادي كه به صورت بالقوه ميتواند اثرات مثبت يا منفي روي محيط زيست و بهداشت داشته باشند.