|
در بدن جانوران به هماهنگی فعالیتهای ماهیچهها پرداخته، اعضاء گوناگون را تحت نظارت درآورده، و ایجاد و توقّف ورودیهای مربوط به حواس مختلف را باعث میشود. وظیفه کنترل اعمال بدن بر عهدۀ دو سیستم اعصاب و غدد داخلی میباشد، که از این میان، دستگاه عصبی، که از سلولهای عصبی و سلولهای نگهبان تشکیل شده است، سلولهای عصبی (نورونها) وظیفۀ تولید و هدایت پالسهای الکتروشیمیایی را بر عهده داشته و سلولهای نگهبان وظیفه حمایت از سلولهای عصبی را بر عهده دارند.
تقسیم بندی سیستم عصبی تقسیم بندی سیستم عصبی معملا بر اساس دو مبنای اناتومیکی و عملکردی صورت می گیرد. از لحاظ آناتومی: دستگاه عصبی را از لحاظ کالبدشناختی به دو بخش تقسیم می نمایند،که عبارتاند از:
دستگاه عصبی مرکزی از مغز و نخاع تشکیل گردیده است.
دستگاه عصبی محیطی از12 جفت اعصاب مغزی و 31 جفت اعصاب نخاع تشکیل گردیده است. از لحاظ عملکردی: دستگاه عصبی را از لحاظ عملکردی به دو بخش تقسیم می نمایند، که عبارتاند از:
o دستگاه عصبی مرکزی( Somatic Nervous System ): سیستم اعصاب پیکری ، بخش ارادی سیستم اعصاب بوده و به عضلات مختطط اسکلتی و همچنین عضلا زبان عصب دهی می نماید o دستگاه عصبی محیطی( Autonomic Nervous System ): سیستم اعصاب خودکار همانطور که از نام آن مشخص است ، سیستم کاملاً غیر ارادی بوده که بر اعمال احشاء داخلی بدن ، غدد و ..... نظارت دارد و شامل دو گروه اعصاب سمپاتیک (Nerve Sympathetic) و پاراسمپاتیک( Nerve Para Sympathetic ) می باشد. جنین شناسی دستگاه عصبی( Embryology Nervous System ): در هفته سوم پس از لقاح ، در ناحیه پشتی جنین ، نوار طولی از اکتودرم ظاهر شده که دارای دو انتهای سـری و دمی می باشد ، این صفحه ، صفحـه عصبی ( Neural Plate ) گفته می شود ، از آنجایی که رشد اطراف صفحه بیش از نواحی مرکزی آن می باشد پس از مدتی صفحه بصورت ناودان مانند موسوم به ناودان عصبی (Neural Groove) و با ادامه روند رشد ، سرانجام بصورت لوله در امده که به آن لوله عصبی (Neural Tube) گفته میشود.
مقدمه
تلفیق بیوتکنولوژی با فناوری نوظهور نانوتکنولوژی ، مباحث جدیدی را بین محققان ، هم در سطح دانشگاهی و هم در حوزه صنعت بوجود آورده است. نتیجه این تلفیق ، ظهور بیونانوتکنولوژی به عنوان یک زمینه تحقیقاتی بین رشتهای است که به سرعت در حال رشد و توسعه است و با مقوله علم و مهندسی در سطح مولکول ارتباط دارد. تنها تفاوتی که بین بیونانوتکنولوژی و بیوتکنولوژی وجود دارد این است که طراحی و ساخت در مقیاس نانو جزء لاینفک پروژههای بیونانوتکنولوژی است در حالی که در پروژههای بیوتکنولوژی ، نیازی به فهم و طراحی در حد نانو نیست به كارگيري فناوري نانو در محيط زيست؛ آري يا نه ؟نانوتكنولوژي بعنوان يك فنا وري كاربردي در دهههاي اخير مورد توجه قرار گرفته است. كاربرد اين فناوري در حوزه هاي مختلف، متفاوت است. اين فناوري با توليد محصولات متنوع در بخش هاي شيمي، انرژي و محيط زيست كاربرد فراواني دارد. البته قبل از استفاده از محصولات اين فناوري در محيط زيست، لازم است ارزيابي دقيقي از تأثيرات مثبت و منفي كاربردآنها بر محيط زيست صورت گيرد. در مطلب زير به برخي جنبههاي مثبت و منفي استفاده از فناوري نانو در محيط زيست پرداخته شده است.
فناوري نانو از همگرايي علوم فيزيك، شيمي و زيست شناسي به وجود آمده است. نانو داراي ريشه يوناني ميباشد. اين فنا وري توانايي كار در سطح اتم و ايجاد ساختارهايي كه نظم مولكولي كاملاً جديدي دارند را فراهم مي آورد. ماده اصلاح شده در مقياس نانو، خصوصيات جديد و مفيدي را دارا ميگردد كه قبلاً در آن مشاهده نميشد. بسياري از متخصصان، محققان، مهندسان و دانشمندان علوم اجتماعي و سياستمداران معتقدند كه فناوري نانو موجب تغييرات مهمي در جامعه ميشود و اين تغييرات ميتواند به اهميت تغييرات حاصل از ساخت كامپيوتر ارزيابي شوند. فناوري نانو اين امكان را ايجاد ميكند كه مواد جديدي توليد كنيم، موادي كه به صورت بالقوه ميتواند اثرات مثبت يا منفي روي محيط زيست و بهداشت داشته باشند. |
|


